Op 5 januari 2010 verscheen een bericht in de Nederlandse media omtrent een kat welke op oudejaarsdag met knalvuurwerk mishandelt zou zijn en aan de gevolgen daarvan overleed. Fok! (link, mirror) schreef onder andere over het gebruik van knalvuurwerk. Later kwam daar door Regionieuws (link, mirror) een toevoeging bij dat bij het dier knalvuurwerk in het rectum (zijn kont) ingebracht waren. Dit nieuws was dermate gruwelijk dat iedereen daar uiteraard schande van sprak. Er werd zelfs geld gezet op het helpen vinden van de sadistische dader(s). Vuurwerkhaters zagen hun kans schoon om hun ongenoegen breed in de media te uiten. De landelijke dagbladen stonden vol met ingezonden brieven van voorstanders van een verbod op vuurwerk, met als argumentatie dat een situatie als deze dan niet meer zou kunnen voorkomen. Aangenomen dat de gemelde feiten kloppen, is het natuurlijk nog maar de vraag of een verbod werkelijk het juiste antwoord is op potentieel emotioneel gestoord gedrag. Het beestje had immers ook met andere middelen gemarteld kunnen zijn door een zieke geest. Gaan we dan al deze middelen (hamers, schroevendraaiers, lucifers, giftige stoffen, stokken, tandenstokers, etc ...) ook maar verbieden? Ook de politiek ging zich ermee bemoeien en de Partij voor de Dieren stelde zelfs Kamervragen over dit specifieke incident. Enkele dagen na de media-drukte rond dit incident bleek het oorspronkelijke verhaal toch flink anders in elkaar te steken.