Dat we kinderen moeten voorlichten en leren omgaan met vuurwerk mag duidelijk zijn. Maar hoe gaan we om met de jeugd die stunt, vernielt en zich roekeloos bezig houdt met vuurwerk? Dat is pas echt een lastige groep. Het willen “stoer doen” hoort vaak bij de leeftijd en, net als bij kinderen, worden de gevaren vaak onderschat. Het vernielen van “publieke spullen” wordt niet als ernstig ervaren, want “het is toch van niemand?”. Dat het de gemeenschap wel degelijk veel geld kost en dat de letselkans voor betrokkenen en omstanders toeneemt speelt geen rol in hun hoofd. Zo iemand kun je dan nog onwetendheid verwijten. Hoe dan ook is het vuurwerkvandalisme een jaarlijks terugkerend probleem dat lastig lijkt te doorbreken. De jeugd kijkt het nodige van elkaar af, via Youtube of via andere media. De een probeert het net even heftiger te doen dan de ander, waardoor er een soort overtreffende trap ontstaat. Zo heb ik al filmpjes gezien waarbij lacherig een kinderspeelhuisje werd opgeblazen en daarna in brand gestoken. Het waren kennelijk ook nog erg domme vandalen, want ze hadden het filmpje ongecensureerd op internet gezet en werden al snel door de politie in de kraag gevat. Dat is dan misschien het enige voordeel van het bestaan van deze filmpjes. Maar toch blijven dergelijke video’s komen en zijn ze akelig populair. Het werpt de vraag op welke rol de media speelt bij vandalisme en hoe diezelfde media kunnen bijdragen het probleem aan te pakken.

Het lijkt lastig deze cirkel te doorbreken, maar misschien kunnen we iets leren van het verleden. In de jaren 90 was er een ware opkomst van voetbalvandalisme en hooliganisme. Jeugd kwam niet langer naar een wedstrijd voor het spel, maar om te matten en te mollen. De media smulde ervan; alle kranten schreven er paginagroot schande van. Het probleem werd echter almaar erger, terwijl de media onveranderd aandacht bleef schenken. De spiraal leek niet te doorbreken. En toch is het probleem uiteindelijk flink teruggedrongen. Hoe? De overheid heeft afspraken gemaakt met de media over de manier waarop de hooligans en de vernielingen in beeld werden gebracht. Geen voorpagina artikelen meer en vaak zelfs helemaal geen aandacht. De overlast is vanaf dat moment geleidelijk maar fors afgenomen. Aandacht blijkt een belangrijke faktor van “de lol” te zijn bij vandalisme. Projecteren we dit even op specifiek het vuurwerkvandalisme, dan denk ik dat de oplossing grotendeels hetzelfde kan zijn. Een combinatie van hard aanpakken (strengere handhaving) en niet onnodig in de media uitvergroten maakt het voor de vandalen een stuk oninteressanter om het te doen. Als Youtube de filmpjes met vernielzuchtige inhoud daadwerkelijk weert is een belangrijke drive voor deze vandalen weggenomen.

Ik geloof in deze oplossing, al pakken we hiermee natuurlijk maar een deel van de overlast aan. Het is een goed begin. De media moeten hier echter wel aan meewerken en dat zou nog wel eens een lastig punt kunnen zijn. Eigenlijk zou onze overheid deze afspraken moeten maken voor een effectief beleid en een optimaal resultaat.

Voeg uw reactie toe

Uw naam:
Uw e-mailadres:
Onderwerp:
Reactie:
Woord controle:
	Verstuur Voorbeeld

yvComment v.1.21.1