We zitten compleet buiten het vuurwerkseizoen. En dat is ook aan alles te merken. David Rietveld maakt zich ineens veel drukker om het songfestival en Arno Bonte reageert al maandenlang niet meer op berichten in zijn vuurwerkblog. De focus is eraf en dergelijke figuren kicken nu eenmaal vooral op het oogsten van veel aandacht. Niemand is dus met het onderwerp vuurwerk bezig. Niemand? Voor de mensen die het vuurwerk als hobby of passie in het hart gesloten hebben is vuurwerk vrijwel het hele jaar actueel. Het onderwerp heeft namelijk meer dimensies dan het afsteken alleen. Zo zijn er bijvoorbeeld verzamelaars van (oude) labels en etiketten, maar ook dummies (lege en dus onschadelijke artikelen) worden door liefhebbers gezocht, gekocht of gemaakt. Over de thematiek van een label kunnen sommigen een boek vol schrijven, maar ook over de evolutie van bepaalde vuurwerkjes is veel te vertellen. Voor de normale consument zijn dit doorgaans onbekende en vaak zelfs onbelangrijke feiten, maar de kenner heeft deze feiten op een rijtje. Het vuurwerk is namelijk veranderd ten opzichte van vroeger en het verandert nog steeds.
Het online Nederlands Vuurwerkmuseum organiseerde zondag 17 mei jl. een speciale bijeenkomst voor liefhebbers van het vuurwerk van vroeger. De sfeer was goed en de ruimte puilde uit met klassieke vuurwerkdummies, krantenartikelen en folders. Het gezelschap was daarnaast gemêleerd; van betrekkelijk jonge twintigers tot enthousiaste vijftigers waren aanwezig. Dummies van rotjes uit grootvaders tijd (jaren 50/60) werden tevoorschijn gehaald. Mensen zagen ineens het vuurwerk uit hun prille jeugd voor zich op tafel liggen. Artikelen die vaak al decennia lang niet meer gemaakt worden, zorgvuldig geconserveerd. Bijna 30 man was aanwezig. Liefhebbers uit alle windstreken. Sommigen hadden er een reis van meer dan 2 uur voor over om erbij te zijn, compleet met de eigen trotse verzameling binnen handbereik. De gesprekken gingen vooral over klassieke artikelen, hoe een effect er uit zag, hoeveel een bepaalde vuurpijl toen kostte of waar een zeker artikel precies vandaan kwam. Sommige onderwerpen hadden echter ook een somber nasmaakje. Vooral de liefhebbers zijn zich ervan bewust dat het onderwerp “vuurwerk” in Nederland bedreigd wordt door vooroordelen en niet zelden als zodanig wordt misbruikt als politiek middel om zieltjes te winnen. De problemen die zich met oudjaar voordoen ontkent niemand, dat is gewoon een feit en treft ook de liefhebbers. De schade en overlast is voor niemand gewenst. We moeten ons echter gaan realiseren dat het vooral gedrag is dat gecorrigeerd dient te worden. Verbodsaanbidders voorspellen een rustiger en gezelliger oudjaar zonder vuurwerk. Deze mensen leven echter mijns inziens in een droomwereld, waar geen illegale handel of levensgevaarlijk zelfgemaakt vuurwerk bestaat. Ik zeg het nog maar een keer: het gedrag van deze mensen moet aangepakt worden, niet de middelen. Het is immers zo dat het overgrote merendeel van vuurwerkstokend Nederland zich wel weet te gedragen tijdens de winterse feestdagen. Het is voor liefhebbers erg moeilijk om te gaan met de vele vooroordelen die bestaan en niet zelden worden gevoed door de media. Het onderscheid tussen de bewuste liefhebber en de vandaal mag best wat zichtbaarder aangebracht worden. Men is echter toch optimistisch gestemd als we het over de toekomst van vuurwerk in Nederland hebben. Wat de verbodsaanbidders ook roepen; feit blijft dat vuurwerk een belangrijk onderdeel van onze cultuur is geworden. Een feest met vuurwerk is eigenlijk altijd verzekerd van een enthousiast en omvangrijk publiek. Nederland gaat straks conformeren aan de Europees gestelde norm voor consumentenvuurwerk; een proces waar al bijna een decennium lang naartoe gewerkt word. De regels en handhaving worden terecht tegen het licht gehouden en aangepast, maar verbieden … ik dacht het niet!
|