hoofdmenu
Enquete

Laatste commentaren
- positief standpunt
- Klopt Leo
- prima column, maar nu?
- Goed stuk
- Besteed de tijd aan bestrijden van vandalen, dan op het verbod van Vuurwerk !!
- De grote klok
- Reactie
- leugens
- RE:het is weer December
- Reactie
- nadruk berichtgeving media verplaatsen?
- Meijering zet zichzelf voor gek
- GL bedankt!
- Prachtig stuk
- Dank
Beheer
By A Web Design Company
| Column: Hooligans zijn overal |
|
| Geschreven door Nick van der Veen |
| vrijdag 20 mei 2011 07:57 |
|
Ik las vandaag in de krant dat er voor ruim 70.000 euro vernield is op het Museumplein tijdens de huldiging van Ajax. Bizar dat er mensen zijn die zo in elkaar zitten. In de hersenen van deze hooligans zal een proces plaatsvinden waarbij een volgende gedachtegang ontstaat; "Hee, er is feest. Dat is een mooie gelegenheid om wat rottigheid uit te halen. Dat hoort er immers bij ... denk ik? Laat ik eens kijken wat ik kan slopen. Misschien kom ik nog wel in de krant of op tv?". De Hooligan sloopt achter de camouflagemuur van het feestgedruis.Met oudjaar vind iets soortgelijks plaats. Ook daar is meer dan 95% met de juiste insteek feest aan het vieren. De mensen die het daar verpesten grijpen opnieuw een gelegenheid, waarbij veel mensen bij elkaar komen om feest te vieren, om spullen te gaan slopen en zich asociaal te gedragen. Het opmerkelijkst aan dit alles is dat je meestal vooraf of nadien niet aan het type persoon kunt inschatten dat het een vandaal of relschopper is. Je verwacht misschien een type met bomberjack en/of kale kop, om maar eens een stereotype uit de kast te trekken. Echter niet zelden zijn het mensen zoals u en ik. Mensen die in de normale dagelijkse gang een baan hebben, misschien wel een gezin onderhouden. In de dagelijkse gang handelen zij rationeel en verantwoordelijk. Echter zodra een gelegenheid zich voordoet ontpoppen zij zich tot een probleemgeval. Alsof een grote menigte mensen bij elkaar voor hen de trigger is om los te gaan. Ik vind dat gegeven echt bizar en zelfs beangstigend. Stelt u zich eens voor dat uw buurman, die altijd zo attent is naar iedereen, een dubbelleven leid als hooligan? Of misschien die aardige jongen die op de afdeling Boekhouding werkt? Voorbeelden te over. De hooligans zijn dus niet altijd de straatschoffies die we verwachten. Het zijn naar mijn mening gelegenheidsaso's. Ze reageren op impulsen vanuit hun hersenen en hun gedrag lijkt onvermijdbaar. Het wordt mijns inziens tijd dat dit probleem extra aandacht krijgt bij onze handhavers, want het doorkruist onze samenleving en heeft de potentie om primair leuke/positieve bezigheden te transformeren naar een ramp. Overal waar massaal feest is zijn immers ook de hooligans en vandalen. De grote vraag blijft; hoe? Ze zijn vooraf lastig/niet te herkennen, want ze gaan op in de normale menigte. We zullen het dus moeten hebben van onze eigen ogen en de digitale ogen/oren in onze omgeving. Want daar zijn we gelukkig wél geëvolueerd. Alles wat in een stad gebeurd, zeker bij een evenement, wordt aan alle kanten vastgelegd en later geëvalueerd. Heel veel rotzakjes worden op die manier alsnog aan de tand gevoeld en mogen hun spaarvarken legen om de schade te helpen vergoeden. |
| Laatste aanpassing op vrijdag 20 mei 2011 08:30 |


Het bewijs is afgelopen weekend opnieuw geleverd;Â hooligans pakken waar het maar kan de gelegenheid om te slopen of amok te maken. Het maakt ze echt niet uit of het nou bij een demonstratie, bij een huldiging of tijdens oudejaarsnacht is. Analyseer het publiek en je ziet telkens hetzelfde beeld. Meer dan 95% van de aanwezigen is er echt om het feest. De rest bestaat uit relschoppers, dronkenlappen, vandalen en opgefokte jeugd. Kan zo'n kleine groep het dan voor iedereen verpesten? Ja, die potentie hebben ze helaas. En de media werken daar aan mee door juist de negatieve gebeurtenissen onder de loep te leggen. Ik wil niet zeggen dat de acties van de relschoppers onbesproken moeten blijven, maar door het benadrukken ervan ontstaat een scheef beeld over hetgeen er gebeurd is.
Wellicht wordt het tijd voor 'de maatschappij' om de nadruk niet meer op het kleine groepje negatievelingen te leggen (Wat met behulp van de media buiten proportionele formaten krijgt en dus daarbij angst bovenproportioneel aanwakkert) maar de nadruk op het positieve deel van die dag / bijeenkomst / viering te leggen.
Dan transformeren we niet naar een ramp, maar naar positiviteit. En dat voelt voor mij in ieder geval een stuk beter aan!