Precies zo classificeer ik de opgelaaide discussies omtrent (lokale) vuurwerkverboden. Een burgemeester in Schiedam overweegt een vuurwerkverbod in te stellen om zo de enorme schadepostin te dammen. Haar collega burgervaders/moeders reageren massaal op dit voornamelijk emotionele voorstel en keuren het onmiddellijk af. Burgemeester Aboutaleb (Rotterdam) aarzelt echter geen moment en liet weten dat de vuurwerktraditie er met oudjaar bij hoort en in geen geval het slachtoffer mag worden van rotzakjes en vandalen. Het deed me goed dat veel burgemeesters inmiddels een soortgelijk statement hebben gemaakt. De frustratie en woede over ontstane schade tijdens de jaarwisseling is natuurlijk volledig gegrond. De crux zit 'm in de manier waarop je dit aanpakt. Op een locatie waar bijvoorbeeld veel overlast van illegale graffiti is (over schadeposten gesproken!) kun je natuurlijk besluiten spuitbussen met verf te verbieden. Niemand meer een spuitbus, ook niet als je dit wilt gebruiken om thuis een kastje over te spuiten. De politie neemt het bij constatering in beslag. Wat zou dit voor effect hebben, denkt u? Ik denk dat de eerste reactie zal zijn om benodigde spuitbussen vanuit andere plaatsen de gemeente in de smokkelen, zowel door consumenten als graffiti-spuiters. En als dat niet lukt of kan gaan mensen zelf "creatief" aan de slag om spuitbussen te maken. In het uiterste geval simuleert men de graffiti-tags met behulp van kwasten. Vergezocht? Nee, ik denk het niet. De vergelijking gaat redelijk goed op met vuurwerk. In de graffiti-discussie is het duidelijk dat het gedrag van de spuiter de kern van het probleem vormt en aangepakt dient te worden. Bij de vuurwerkdiscussie lijkt deze rationele benadering voor enkele medelanders te hoog gegrepen. Het vuurwerk wordt resoluut als boosdoener aangewezen en het gedrag wordt gezien als een gevolg van de beschikbaarheid. De wereld op zijn kop.

Kranten en online media springen handig in op dit onderwerp en proberen de massa te verleiden tot discussies. Nu ben ik altijd voorstander van een goede discussie, maar ik vind een basis van juiste feiten wel een soort beginsel waarop de discussie moet groeien. Nu lijkt het erop dat enkele media vooral uit is op aandacht, ten koste van de kwaliteit van de discussie. Zo startte de Telegraaf vorige week een poll op haar internetversie van de krant, waarbij de lezer mocht stemmen op de vraag "Vuurwerkverbod, een goed idee?". De stemmen vlogen binnen, ik heb dit op de voet gevolgd. Maar er viel mij ook direct iets op; tijdens het verloop (ik ging kijken vanaf om en nabij stem 3200 t/m een getal rond de 48000) de verhouding tussen eens/oneens in de uitslag identiek bleef. Deze veranderde dus in zijn geheel niet. Dit was veel lezers opgevallen en enkelen hebben hierop tevergeefs de redactie aangeschreven. Kort hierna was de poll plotseling compleet van de website verdwenen. Een typisch voorbeeld van manipulatie. Je zou het bijna propaganda kunnen noemen, ware het niet dat het de Telegraaf zelf weinig zal uitmaken of er een verbod komt of niet. In een tijd waarin het steeds moeilijker wordt voor kranten om te overleven, wordt deze media nogal eens creatief. Aandacht converteert naar inkomsten, zo simpel is het. Ik heb hier geen goed woord voor over. Erger nog; niemand schiet hier iets mee op, behalve de krant zelf.

Het Eindhovens Dagblad dacht ook even snel te scoren over de ruggen van vuurwerkliefhebbers door een paginagrote "special" te publiceren waarin (mede naar aanleiding van de gesjoemelde poll van de Telegraaf) te lezen stond dat er enorm veel draagvlak zou zijn voor het compleet verbieden van consumentenvuurwerk in Nederland. Een nogal ongenuanceerd hoofdartikel geflankeerd door een stuk of 12 "ingezonden brieven" moesten ons overtuigen van dit standpunt. Misschien waren het authentieke brieven, misschien ook niet. Gebrek aan terdege kennis bleek bij geen van de schrijvers een obstakel om in de pen te klimmen. Resultaat; vuurwerkliefhebbers op de kast, verbodsaanbidders zeggen hun favoriete versjes weer op en het ED glimlacht bij het constateren van de toegenomen aandacht voor haar krant. 

Wat ik hiermee wil zeggen is; wees kritisch en bepaal je eigen mening. Pas op met dikgedrukte koppen in (online) kranten. Kranten zijn commerciëler dan ooit. De ideële journalist is een schaars goed geworden. In plaats van mee te gaan in een negatieve spiraal (waar je alleen maar gefrustreerd van raakt of je nu voor of tegen bent) stel ik voor de situatie eens open en met respect te benaderen. Probeer u te verplaatsen in de positie van een ander en bepaal hoever u zou kunnen gaan om tot een eventueel compromis te komen. Dit geldt uiteraard voor zowel de verbodsaanbidders als de liefhebbers. De derde groep wordt het minst genoemd, maar is wel grotendeels verantwoordelijk voor de hele discussie; dat zijn de vandalen en onruststokers. Ik denk dat voor- en tegenstanders van consumentenvuurwerk zich heel goed samen sterk kunnen maken tegen dat bijzonder kleine groepje tuig dat elk jaar weer zorgt voor de nare bijsmaak van oudjaar. Ik denk dat we samen veel kunnen bereiken.

Voeg uw reactie toe

Uw naam:
Uw e-mailadres:
Onderwerp:
Reactie:
Woord controle:
	Verstuur Voorbeeld

yvComment v.1.21.1