Okee, we zitten nu echt in de vuurwerk-komkommertijd. Oudjaar alweer drie maanden achter ons en de zomer in het vooruitzicht. Het zijn roerige tijden desalniettemin. Enkele prominente vuurwerkimporteurs zijn in zwaar weer beland om uiteenlopende redenen. Sommige hielden zich niet aan de regels en handelden meer dan het toegestane. Andere hebben last van tegenvallende resultaten. Voor de liefhebbers betekent dit dat soms hele series populaire artikelen geleidelijk aan van het toneel zullen verdwijnen. Maar niet alleen de vuurwerkwereld beleefd moeilijke tijden. De politiek heeft ook moeite met de huidige stand van zaken. Tja, ik heb zelf nooit veel opgehad met politiek, lokaal dan wel landelijk. Maar de laatste paar jaar is dat toch wel verandert. Mede door de diverse politiek geladen discussies omtrent vuurwerk waar ik me mee heb bemoeid. Er is de laatste paar maanden wel het een en ander gebeurd waar ik vraagtekens bij zet. En sommige zaken zijn gewoon een schande.

Jeroen Nobel bijvoorbeeld; de modelwethouder van de Haarlemmermeer, zoals hij wel eens wordt genoemd. Enkele maanden geleden zette hij zich in om het 110 euro teveel betaalde deel van de WOZ belasting terug te geven aan de burger. Hij benadrukte in de lokale pers dat zijn inzet niet gezien moest worden als een verkiezingsstunt. Het geld behoord de burger eenvoudigweg toe, zo lichtte hij toe. Tijdens de (voorspelde) PvdA verkiezingsnederlaag was een van zijn eerste reacties naar de aanwezige media, dat hij zich de volgende keer nog wel een keer goed achter de oren zou krabbelen voor hij de burger een dergelijk bedrag zou teruggeven, want zo had hij er weinig aan. Hiermee vallen zijn werkelijke intenties onmiddellijk door de mand. Nee, politiek is volgens mij niet het streven om het juiste te doen, maar eerder het streven om het zo goed mogelijk te doen, rekening houdend met een rijk scala aan randfactoren, waarbij persoonlijke belangen lijken te prevaleren voor die van het collectief.

Maar ook de landelijke politiek beweegt zich opmerkelijk. Diverse politieke kopstukken claimen dat Geert Wilders de politiek en de maatschappij polariseert met het uiten van zijn visie. Ik denk dat deze houding het polariseren eerder bevorderd dan afzwakt. Verder zijn het relatief barre tijden voor ons land. We moeten per inwoner ongeveer 1750 euro per jaar "inleveren" om de gemiste groei van de economie goed te maken. Dat klinkt pittig, maar als ik zie hoe onze overheid tot dusver met bepaalde gelden heeft gestrooid, moet dat best haalbaar zijn. Een nobele taak voor onze politiek, om uit te zoeken hoe deze bezuinigingen bereikt kunnen worden zonder de financieel gevoelige medemens al te zeer te raken. En juist als deze uitdaging zich aandient, lijkt het erop dat de ene na de andere politicus zich afmeld. Het kan toeval zijn, maar ik heb nog nooit zo'n leegloop van de politiek gezien in korte tijd. Ik gun overigens iedereen tijd met zijn gezin of een jaartje rust. Maar als ik mijn sabbatical plan op het moment waarop mijn baas mij het hardst nodig heeft, denk ik niet dat ik toestemming (laat staan doorbetaald) zal krijgen.

Gelukkig komt de zomer eraan. Deze week wordt het lente en komen we met z'n allen weer eens buiten. Het eerste terrasje heb ik onlangs alweer van mogen genieten. Thuis is de voorjaarsschoonmaak inmiddels achter de rug (doet iemand daar überhaupt nog aan?) en maken we ons op voor Koninginnedag; voor mij en mijn kinderen een soort hoogtepunt van de voorzomer. De kratten met oude meuk staan alweer klaar om straks op een kleedje uit te kunnen spreiden. Hopelijk dit jaar geen losgeslagen Honda Civic bestuurders. We blijven optimistisch, jullie toch ook?

Voeg uw reactie toe

Uw naam:
Uw e-mailadres:
Onderwerp:
Reactie:
Woord controle:
	Verstuur Voorbeeld

yvComment v.1.21.1